We waren al een uur of wat bezig geweest met het sorteren van kleding. De zakken voor de kringloop of de stort werden in wisselend tempo gevuld. En dan ineens kom je dus zo’n emotioneel beladen kledingstuk tegen. Het is net zoiets als eerste babykleertjes. Op de één of andere manier kan ik dan nooit botweg dezelfde vragen stellen als bij de gewone kleren, dus ik hield de jurken alleen omhoog en wachtte op een reactie.

De eerste klant was heel resoluut: “neem maar mee, we liggen in scheiding en ik vond die jurk vanaf het begin al niet mooi.” Dat antwoord had ik absoluut niet verwacht, want over een heleboel andere dingen was ze nogal behoudend en wie verwacht er nu dat een bruid haar eigen jurk niet mooi vindt? Er volgde een heel stuk familiegeschiedenis, dat hier verder niet interessant is. Het einde van het liedje was, dat ik de jurk meegenomen heb en bij de Kringloopwinkel heb afgegeven.

Klant nummer 2 had de jurk in elk geval vaker gedragen. Na de bruiloft was ie nog een aantal keren met carnaval uit de kast gekomen, de sluier was vermaakt tot gordijntjes voor de wieg van de kinderen, en het mooie van de resterende stukken jurk was er inmiddels wel af. Daarbij kwam nog, dat de bruidsjurk op de kamer van haar puberdochter opgeborgen lag in verband met plaatsgebrek elders. En die dochter wilde die witte wolk ook niet meer op haar kamer hebben en het ding zeker niet zelf dragen, mocht ze ooit gaan trouwen. Er werd wat langer geaarzeld dan bij klant 1, maar opnieuw belandde de jurk in mijn auto en daarna bij de Kringloop.

In beide gevallen waren de vrouwen opgelucht dat de jurk het huis uit ging, zij het om heel verschillende redenen. Een trouwjurk is natuurlijk in de meeste gevallen een heel tastbare herinnering aan een prachtige dag. Er is lang over nagedacht over de aanschaf en (schoon)moeders en/of zussen en vriendinnen zijn mee geweest om te passen. De blik in de ogen van hun aanstaande echtgenoot sprak boekdelen. Ik begrijp dus heel goed dat veel jurken om die reden nog jaren bewaard worden (en misschien af en toe gedragen).

Maar wat als een jurk echt in de weg gaat liggen of hangen? Niet meer past/gedragen wordt/doorgegeven kan worden? In het ergste geval een herinnering wordt aan een huwelijk dat geen stand hield? Dan is het een dapper besluit om zo’n jurk de deur uit te doen en hem een nieuw leven te gunnen…als trouwjurk, verkleedjurk of als basisstof voor een wieg.

En mijn eigen trouwjurk? Tja, die hangt nog gewoon in de kast. Hier geen witte jurk die maar éénmaal gedragen kon worden. Ik koos begin jaren ’90 voor een gladde, soepele gewassen-zijden rok met jasje, dat ik nog steeds af en toe draag. Alleen het bruidsboeket is hier in de kliko verdwenen. Oh…en de hooggehakte schoenen die toch net te krap zaten!

Hilde Verdijk
Yourganize Professional Organizing
www.yourganize.nl

Eigenlijk alleen maar om er zo uit te zien als Assepoester. Een knappe prins, een mooie koets, allemaal geweldig. Maar het draait natuurlijk om de jurk! Dikke lagen tule, een smalle taille, prachtig wit. Glinsterende juwelen en een kroontje, alles erop en eraan. Nu is het mogelijk!

Er zijn natuurlijk al diverse modehuizen die sprookjesjurken verkopen, maar wat is er nou mooier dan een sprookjesjurk die in nauwe samenwerking is gemaakt met het brein achter de film Assepoester?

Kirstie Kelly For Disney’s Fairy Tale Weddings is een vooruitstrevende collectie die als model voor de jurken de prinsessen uit verschillende Disneyfilms heeft genomen. Ariel, Belle van Beauty & the Beast, Assepoester, Jasmine en Sneeuwwitje, ze zijn allemaal aanwezig.